Nastąpił wzrost bezrobocia, eksodus z miasteczek i wsi, baronowie kauczukowi porzucali swoje luksusowe rezydencje, które potem niszczały w tropikalnym klimacie, a przede wszystkim doskwierał brak perspektyw dla tych, którzy zdecydowali się pozostać w regionie. Zbieracze kauczuku, pozbawieni źródła dochodu, osiedlali się na przedmieściach Manaus, próbując znaleźć pracę w mieście.
Centralny rząd Brazylii utworzył instytucję o nazwie Nadinspektorat Obrony Kauczuku (Superintendência de Defesa da Borracha), którego celem było zapobieganie kryzysowi, jednak był to organ tak nieskuteczny, że został dezaktywowany wkrótce po powstaniu.
Pod koniec lat 20. XX wieku Henry Ford założył plantację drzew kauczukowych w Amazonii, a co za tym idzie miasteczko Fordlândia na zachodzie stanu Pará, jednak drzewa zostały zaatakowane przez zarazę i całe przedsięwzięcie upadło. Plantacja miała dostarczać kauczuk na potrzeby amerykańskiego koncernu motoryzacyjnego Ford Motor Company.