Ciężka praca przy wycince gęstego lasu, tropikalne choroby, ataki Indian i dzikich zwierząt zdziesiątkowały robotników, co sprawiło, że trasa zyskała nazwę Diabelskiej Kolei. Budowa 366-kilometrowej linii z miasta Guajara-Mirim na granicy z Boliwią do Porto Velho trwała od 1907 do 1912 roku i została ukończona w momencie schyłku boomu kauczukowego.
Trasa Madeira-Mamoré została częściowo dezaktywowana w 1930 roku, a w 1972 roku zamknięto ją na stałe – w tym samym roku otworzono Transamazonikę (BR-230). Obecnie linia jest czynna jedynie na odcinku 7 km i służy do celów turystycznych. Mieszkańcy stanu Rondônia podejmują wysiłki, aby przywrócić działanie trasy, jednak z powodu braku zainteresowania lokalnych władz prace jeszcze się nie zaczęły.
Schyłek boomu kauczukowego w Amazonii Powstanie kauczukowych plantacji w Azji zapoczątkowało schyłek amazońskiego boomu. Wykradzione z Brazylii nasiona drzewa kauczukowego dały początek uprawom w koloniach brytyjskich w Malezji i Cejlonie, a pozyskiwanie kauczuku w ten sposób było łatwiejsze i bardziej opłacalne. Cena amazońskiego kauczuku spadła i jego pozyskiwanie przestało się opłacać, co doprowadziło do kryzysu gospodarczego w całym regionie.