Filip Sieroń (ur. 15 kwietnia 1898 w Sośnicy, zm. 28 lutego 1973 w Zabrzu) – polski działacz ruchu robotniczego i górniczego.
Życiorys Syn Wawrzyńca Sieronia i Joanny z Włóków. W 1912 ukończył szkołę powszechną i podjął pracę w hucie "Reden" w Zabrzu, po dwóch latach został górnikiem w kopalni "Guido". W 1917 wcielono go do armii niemieckiej i wysłano na front francuski, podczas rewolucji w 1918 został członkiem Związku Spartakusa, a następnie Komunistycznej Partii Niemiec. Po zakończeniu działań wojennych w 1919 powrócił do pracy w kopalni, przystąpił wówczas do Centralnego Związku Górników na Górnym Śląsku, rok później został członkiem Freie Arbeiten-Union Deutschlands oraz Komunistycznej Partii Górnego Śląska (do 1921). W 1924 przeszedł do kopalni "Delbrück" (obecnie "Makoszowy"), gdzie przez rok był sekretarzem komórki Komunistycznej Partii Niemiec. W 1925 wybrano go z listy wolnych związków zawodowych do Rady Zakładowej, równocześnie został sekretarzem Komitetu Miejskiego Komunistycznej Partii Niemiec w Zabrzu. Wszedł wówczas w skład rady miejskiej, gdzie podczas dwóch czteroletnich kadencji angażował się w pracę komisji mieszkaniowych oraz kultury fizycznej. Od 1927 przez pięć lat kierował Wydziałem Zawodowym w Komitecie Okręgowym Komunistycznej Partii Niemiec, działał również w partyjnych organizacjach, tj.