Enchin preferował nauki ezoteryczne nad naukami tendai.
Enchin ujednolicił nauki szkoły z ezoterycznym buddyzmem i zinterpretował nawet Sutrę lotosu z punktu widzenia nauk ezoterycznych. Z kolei użył terminologii tendai w celu wyjaśnienia ezoterycznej Sutry Mahawajroczany. Wspierał także oddawanie czci rodzimym bóstwom (jap. kami) oraz wprowadził do nauczania elementy konfucjańskie.
Przypisuje mu się autorstwo, mającego status skarbu narodowego, obrazu Żółty Fudō (838 r., świątynia Mii-dera). Przez długi czas przypisywano mu również autorstwo Czerwonego Fudō (świątynia Myōō-in), ale obecnie obraz datowany jest na późniejszy.
Konflikt Gdy został zasu szkoły tendai spowodowało to silną rywalizację pomiędzy jego zwolennikami a zwolennikami zmarłego w 864 r. Ennina, który w 854 r. otrzymał stanowisko zasu. Podczas nieprzerwanego 12-letniego pobytu na górze Hiei Enchin widział już konflikty pomiędzy uczniami Saichō - Enchō i Kosho a uczniami jego nauczyciela i pierwszego zasu tendai - Gishina. Po śmierci Gishina jego główny uczeń Enshū (735-845) został wybrany na zasu szkoły, ale sprzeciwił się temu zespół Enchō-Kosho. Po prawie rocznych kłótniach zmuszono ostatecznie Enshū do opuszczenia góry Hiei.
Bibliografia Red. Yusen Kashiwahara, Koyu Sonoda. Sharpers of Japanese Buddhism. Kōsei Publishing Co. Tokio. 1994. Str. 379.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 814 Kategoria:Zmarli w 891 Kategoria:Japońscy duchowni buddyjscy