wieś ta wspomniana była w 1367 jako Semaden.. Założyli oni cukiernie w kilku miastach, z których najbardziej znane były w Warszawie, Lublinie oraz polska cukiernia w Kijowie, wspominane do dzisiaj w wielu publikacjachOlgierd Budrewicz, Nadwiślańscy Szwajcarzy, w: Sagi warszawskie, cz.III, Warszawa: Czytelnik, 1983, s. 7–36.W. Herbaczyński, W dawnych cukierniach i kawiarniach warszawskich, Warszawa: PIW, 1983; wyd. III uzupełnione, Wydawnictwo Veda, 2005.Dolf Kaiser, Fast ein Volk von Zuckerbäckern. Bündner Konditoren, Cafetiers und Hoteliers in europäischen Landen bis zum Ersten Weltkrieg, Zürich: Verlag Neue Züricher Zeitung, 1988.Roman Bühler, Bündner im Russischen Reich, Dissentis/Mustér: Desertina Verlag, 1991.. Tworzyli zwartą, współpracującą ze sobą rodzinę, jednak w zachowanych przekazach (również w aktach urzędowych) jest sporo niezgodności w kwestii dat, a nawet pokoleń. Przyczyniła się do tego ruchliwość rodziny, powtarzające się imionaZdarzało się nieraz, że ktoś miał w dokumentach dwa imiona, ale używał tylko drugiego. Na przykład w książce Bühlera, op. cit., (s. 562) znajduje się Giacomo Alessandro Semadeni von Poschiavo *1844 in Lublin, †1893 in Warschau, a na jego nagrobku w Lublinie jest tylko drugie imię Aleksander.