Alexandru Baltagă (ur. w Lozovej, zm. 7 sierpnia 1941 w Kazaniu) – mołdawski duchowny prawosławny, deputowany do Rady Kraju, święty prawosławny.

Życiorys Był synem kapłana prawosławnego Stefana Baltagi i jego małżonki Eleny. Ukończył szkołę parafialną w rodzinnej Łozowej. Następnie podjął naukę w seminarium duchownym w Kiszyniowie, kończąc je w 1883 r. z wyróżnieniem. Dwa lata po dyplomie przepracował w szkole duchownej dla chłopców w Kiszyniowie. Następnie, jako mężczyzna żonaty, przyjął 26 stycznia 1886 r. święcenia diakońskie, natomiast 2 lutego tego samego roku – kapłańskie. Został skierowany do służby w cerkwi św. Aleksandra Newskiego w Călărași.

Działał na rzecz rozwoju szkolnictwa na besarabskiej wsi, od 1908 r. współpracował z pismem „Oświeciciel” („Luminătorul”), od 1908 do 1918 r. był nauczycielem w szkole w miejscowości, w której służył jako kapłan. W latach 1903–1925 corocznie przewodniczył na eparchialnych zjazdach duchowieństwa eparchii kiszyniowskiej. W 1917 r. został wybrany do mołdawskiej Rady Kraju jako delegat duchowieństwa prawosławnego Besarabii. 27 marca 1918 r. zagłosował za przyłączeniem Mołdawskiej Republiki Demokratycznej do Rumunii.