W związku ze zmianą granic eparchia kiszyniowska została włączona do Rumuńskiego Kościoła Prawosławnego. Ks. Baltagă był członkiem komitetu przygotowującego integrację eparchii w nowej jurysdykcji. W 1918 r. wybrany do komitetu zarządzającego eparchią i należał do niego przez siedem lat. Od 1925 r. był członkiem Zgromadzenia Eparchialnego arcybiskupstwa kiszyniowskiego, natomiast w 1932 r. reprezentował eparchię kiszyniowską na Kongresie Narodowo-Cerkiewnym Rumuńskiego Kościoła Prawosławnego. Równocześnie w latach 1922–1935 kierował Związkiem Prawosławnych Duchownych Besarabii.
W 1940 r., po wejściu wojsk radzieckich do Besarabii, został aresztowany przez NKWD na rozkaz zastępcy ludowego komisarza spraw wewnętrznych Iosifa Mordowca. Jego zatrzymanie nastąpiło na fali represji NKWD wymierzonych m.in. w byłych deputowanych Rady Kraju oraz rumuńskich urzędnikówCh. King, The Moldovans. Romania, Russia and the Politics of Culture, Hoover Institution Press, Stanford University Press, Stanford 2000, , s. 93.. 31 sierpnia 1940 r. został przewieziony z Călărași do Kiszyniowa i poddany represjom z powodu swojej działalności w Radzie Kraju w latach 1917–1918.