Adolf III (ur. przed 1178, zm. 7 sierpnia 1218 pod Damiettą) – hrabia Bergu od 1189.
Życiorys Adolf był starszym synem hrabiego Bergu Engelberta I i Małgorzaty, córki hrabiego Geldrii Henryka I. Jeszcze za życia swego ojca uczestniczył w kampaniach wojennych prowadzonych przez cesarza Fryderyka I Barbarossę i arcybiskupów Kolonii, m.in. przeciwko Henrykowi Lwu. Hrabstwo Bergu objął po śmierci ojca w 1189 w drodze na wyprawę krzyżową.
Skutecznie popierał krewnych w próbach opanowania arcybiskupstwa Kolonii. W 1191 opanował je jego stryj Bruno, a po jego rychłej śmierci jego następcą został kuzyn Adolfa, Adolf z Alteny. Wspólnie interweniowali w sporach między hrabią Geldrii Ottonem I i księciem Brabancji Henrykiem I. Adolf wspierał też Ludwika z Loon w walkach przeciwko Wilhelmowi I o władzę w Holandii.
W sporach o władzę w Rzeszy Adolf razem ze swym kuzynem wspierali Ottona IV z rodu Welfów. Ok. 1205 przeszedł do obozu Hohenstaufów i poparł Filipa Szwabskiego. Wtedy także rozpoczął walki przeciwko sprzyjającemu Welfom następcy Adolfa z Alteny, Brunonowi z Sayn. Po śmierci Filipa oraz Brunona z Sayn na powrót porozumiał się z Ottonem IV. W 1211 wziął udział w krucjacie przeciwko albigensom.