thumb|Platforma marae na wyspie Tahiti Arioi – istniejące do początku XIX wieku na polinezyjskich Wyspach Towarzystwa wędrowne bractwo o charakterze religijnym, zajmujące się szerzeniem kultu boga wojny ʻOro.
Pełna nazwa stowarzyszenia to Te-papa-nui-arioi, czyli „Wielka Skała Arioi”. Z zachowanych przekazów genealogicznych wynika, że jego historia sięgała co najmniej XII wieku. Według mitu tradycje i wierzenia Arioi przekazał w darze w zamierzchłej przeszłości królowi Tamatoa z wyspy Raʻiātea sam bóg ʻOro, po tym jak zstąpił na ziemię w poszukiwaniu swojej zaginionej małżonki.
Do Arioi mogli należeć zarówno mężczyźni, jak i kobiety, chociaż ci pierwsi zdecydowanie przeważali stosunkiem liczebnym 5:1. Organizacja miała charakter względnie masowy, pod koniec XVIII wieku należało do niej szacunkowo około jednej piątej ludności wysp Polinezji. Przynależność do Arioi była dożywotnia i zapewniała swoim członkom wysoki status społeczny. Członek Arioi uzyskiwał honorowy status wodza (ariki) i kapłana (tohunga), zyskiwał boską opiekę i moc mana, zaś po śmierci miał zapewnione odrodzenie w zarezerwowanym tylko dla wodzów niebiańskim raju Rangi.