Władysław Ignacy Wisłocki herbu Sas (ur. 31 lipca 1841 w Knihyniczach k. Rohatynia, zm. 4 czerwca 1900 w Krakowie) – polski archiwista, bibliotekarz, bibliograf, historyk literatury, kustosz Biblioteki Jagiellońskiej, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, członek Akademii Umiejętności. Założyciel i redaktor Przewodnika Bibliograficznego, pierwszej polskiej bibliografii bieżącej.
Życiorys Syn Ludwika Wisłockiego i Agnieszki ze Strzeleckich, stryj Władysława Tadeusza Wisłockiego (1887–1941), bibliografa, kustosza i dyrektora Zakładu Narodowego im. Ossolińskich. Jego żoną była Paulina ze Strzeleckich (1845–1920), a wnukiem Juliusz Sas-Wisłocki (1909–1973), adwokat, założyciel K! Palestra. W Krakowie mieszkał w Domu Długosza przy ulicy Kanoniczej, lato spędzał z rodziną w Kalwarii Zebrzydowskiej. Po dłużej chorobie (nowotwór prawego płuca), zmarł w 1900 rokuArchiwum Kurii Metropolitalnej w Krakowie: Parafia Wszystkich Świętych w Krakowie, Liber Mortuorum 1760–1926.. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera IVa, zach.). thumb|240px|Grób Władysława Wisłockiego na cmentarzu Rakowickim We Lwowie studiował na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Lwowskiego otrzymując tytuł doktora filozofii w 1867 roku.