Jan Butrym herbu Topór, właściwie Butrym (ur. w XIV w., zm. 1426–1428) – bojar litewski, marszałek hospodarski (1412), adoptowany podczas unii horodelskiej (1413), namiestnik smoleński (1422), pierwszy znany z imienia właściciel Żyrmun.
Nosił nazwisko patronimiczne Sowiczewicz. Tytułował się mianem z Żyrmunów.
Życiorys Pierwsza wzmianka historyczna wspominająca Butryma pochodzi z końca XIV i początku XV wieku, kiedy to wymieniony jest pośród innych bojarów, poręczających za niejakiego Bratoszę Kujlutowicza. Butrym występuje tam wraz ze swoim nazwiskiem patronimicznym Sowiczewicz.
W 1407 roku występuje w źródłach historycznych bez żadnych godności. W 1410 r. wszedł w skład poselstwa króla Władysława II Jagiełły do czeskiej Pragi. W 1412 roku zjawia się pełniąc urząd marszałka hospodarskiego Witolda Kiejstutowicza, który sprawuje już do końca życia. mały|220x220px|Dokument unii horodelskiej z 1413 roku z przyczepionymi pieczęciami W 1413 roku podczas unii horodelskiej doszło do przyjęcia przez polskie rodziny szlacheckie, bojarów litewskich wyznania katolickiego (tzw. adopcja herbowa).