Jednym z ważniejszych dowodów tamtego wydarzenia jest istniejący do dziś dokument, do którego przyczepione są pieczęcie z wizerunkami herbów szlacheckich. W dokumencie tym pojawia się również Butrym, który został adoptowany przez przedstawicieli Toporczyków. Przywiesza on swą pieczęć z herbem Topór do aktu unii, w którego otoku znajduje się gotycki zapis:W 1414 roku, uczestnicząc w wyprawie na Prusy, dostał się do niewoli krzyżackiej pod zamkiem Holland. Dwa lata później, w roku 1416, wszedł w skład poselstwa króla Władysława II Jagiełły do Złotej Ordy, a w 1418 roku stał na czele orszaku w. ks. Witolda, który towarzyszył delegatom Soboru Konstancjańskiego, udającym się na Litwę.
Na urzędzie namiestnika (starosty) smoleńskiego pojawia się w dokumentach historycznych w 1422 roku.
Data śmierci Jana Butryma nie jest nam znana. Pewnym jest, że nie jest nam znany żaden dokument historyczny po 1426 roku, który by zawierał o nim jakiekolwiek informacje. Ważnym faktem jest również to, że w 1428 roku nie pełni już funkcji marszałka nadwornego litewskiego, albowiem rolę tę przejął jego syn, Jerzy.