Należy więc z całą stanowczością stwierdzić, że Jan Butrym zmarł między 1426 a 1428 rokiem.

Życie prywatne W pierwszej wzmiance dotyczącej Jana Butryma, występuje on wraz ze swoim nazwiskiem patronimicznym, czyli nazwiskiem utworzonym na podstawie imienia ojca. Były one w czasach ówczesnych bardzo popularne w Wielkim Księstwie Litewskim. Nazwisko to było zapisane jako Sowiczewicz, co wskazuje na to, że jego ojciec miał na imię Sowicz. Jak się okazuje, Sowicz również jest nazwiskiem patronimicznym, co oznacza, że imię ojca Butryma jest niewiadome. Polski historyk, Władysław Semkowicz, twierdzi, że zarówno omawiany Butrym jak i jego ojciec nosili to samo imię. Wychodzi na to, że Jan Butrym miał ojca Butryma Sowicza, którego ojcem był niejaki Sowa.

Władysław II Jagiełło kazał stracić ojca Jana Butryma w 1382 roku, podejrzewając go o zabójstwo swego zausznika o imieniu Wojdyło.

Posiadłość gniazdowa, Żyrmuny (Zermoni, Zirmuni), która od 1413 roku udaje się odnaleźć jako figurująca w rękach jego rodziny, leży pod Lidą. Niedaleko od niej, jeszcze w XX wieku, spotykamy osadę Butrymy, a parę kilometrów dalej znajduje się również miejscowość Butrymańce.