Uchodźcy polscy na Łotwie – kilkadziesiąt tysięcy obywateli polskich, którzy w czasie II wojny światowej stali się uchodźcami na Łotwie. W tej liczbie największą część stanowiły osoby cywilne, dużą grupę stanowili także żołnierze Wojska Polskiego, funkcjonariusze Policji Państwowej, Straży Granicznej czy innych formacji mundurowych.
Przed II wojną światową II Rzeczpospolita dzieliła z Łotwą 105-kilometrowy odcinek wspólnej granicy. W wyniku działań wojennych w czasie kampanii wrześniowej na terytorium Łotwy znalazło się około dwóch tysięcy uchodźców, dodatkowo uchodźcami stało się ok. 26 tysięcy polskich robotników rolnych, którzy już wcześniej przebywali na Łotwie, głównie jako pracownicy sezonowi. Do 1 lutego 1940 Łotwa na rozmieszczenie i wyżywienie polskich uchodźców cywilnych wydała 330 tysięcy łatów. Jednocześnie na mocy konwencji międzynarodowych Łotwa przejęła na własność samoloty, samochody, konie i inny sprzęt wojskowy o wartości przynajmniej 759 tysięcy łatów.