Zamach stanu w Syrii (marzec 1949) – bezkrwawy zamach stanu przeprowadzony 30 marca 1949 roku w Republice Syryjskiej przez oddziały wojska syryjskiego pod przywództwem pułkownika i szefa Sztabu Generalnego Syryjskich Sił Zbrojnych Husniego az-Za’ima, we współpracy ze Stanami Zjednoczonymi. Zamach uważany jest za efekt jednej z pierwszych tajnych akcji CIA.
Geneza W listopadzie 1948 roku w Syrii wybuchły zamieszki antyamerykańskie i antyizraelskie. Premier Dżamil Mardam ustąpił, a jego miejsce zajął Chalid al-Azm. W trakcie tego kryzysu agent CIA Stephen Meade nawiązał kontakt z prawicowymi oficerami armii syryjskiej, w tym z Husnim az-Za’imem. Podczas co najmniej 6 spotkań omawiali i planowali możliwość zainstalowania reżimu wojskowego w Syrii. CIA do pomocy i do planowania zamachu powołała specjalny zespół. Stronie amerykańskiej odpowiadało silnie antysowieckie nastawienie Za’imego. Jego samego określono jako dyktatora z republiki bananowej. Za’im nie popierał również pomysłu zjednoczenia Syrii i Iraku w Wielką Syrię – pomysłu forsowanego przez niektóre środowiska syryjskie i wspieranego przez Abd Allaha I ibn Husajna, króla Transjordanii. Było to na rękę USA, które obawiały się zmniejszenia wpływów saudyjskich w regionie.