Proamerykańskie i profrancuskie nastawienie przywódcy zamachu osłabiało też wpływy brytyjskie w regionie.
14 marca 1949 roku Za’im poprosił USA o pomoc w wywołaniu w Syrii niepokojów wewnętrznych koniecznych do przeprowadzenia zamachu stanu, lub o fundusze na ten cel. 21 marca Za’im ponowił Meade’owi gotowość do działania, jeśli USA zapewnią wsparcie. Niedługo po tym do Damaszku przyjechał podsekretarz stanu USA George McGhee, aby omówić kwestię przyjęcia uchodźców palestyńskich. Najpewniej jednocześnie autoryzował działania Za’ima. W Syrii ponownie wybuchły zamieszki – przeciw korupcji w rządzie i niepowodzeniach w trwającej wojnie z Izraelem. Na dwa dni przed zamachem, w Palestynie miało też dojść do spotkania Fauziego al-Kawukdżiego, dowódcy Arabskiej Armii Wyzwoleńczej, z liczną grupą oficerów syryjskich i byłych oficerów Armii Wyzwoleńczej.
Arabska gazeta Jezira wskazywała jako przyczyny buntu francusko-syryjską umowę monetarną, sprawę koncesji na rurociąg (planowany przez ARAMCO od końca 1945, a decyzja w sprawie którego utknęła w syryjskim parlamencie), rozmowy pokojowe z Izraelem, i przymusowe wycofanie się wojsk syryjskich z Libanu.