Podpułkownik Stanisław Pietrzyk odnotowany został jako jeniec Oflagu VI E Dorsten (numer jeniecki: 35/VI E), w którym początkowo znalazła się większość z wydanych Niemcom polskich oficerów. Następnie przetrzymywany był w oflagu VI B Dössel. W oflagu tym, już po oswobodzeniu przez aliantów, spotkał się ze swoim zięciem ppor. Tadeuszem „Ogończykiem” ŻółtowskimTadeusz Żółtowski ps. „Ogończyk”, urodzony w dniu 13 maja 1910 roku w Pryłukach (gubernia połtawska), zmarły dnia 12 kwietnia 1967 roku w Warszawie. Syn Eugeniusza i Marii z Gąssowskich. Absolwent Wydziału Prawa i Nauk Społecznych Uniwersytetu im. Stefana Batorego w Wilnie. Ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. Praktyki i szkolenia odbywał między innymi w 4 dywizjonie artylerii konnej z Suwałk i Okręgowej Składnicy Uzbrojenia w Wilnie. W dniu 24 sierpnia 1939 r. został zmobilizowany do parku intendentury nr 301, z którym wziął udział w kampanii wrześniowej (park ten wszedł w struktury 1 Dywizji Piechoty Legionów i walczył pod Pułtuskiem, Wolą Wodyńską i Łukowem). Uciekł z niemieckiej niewoli, od lutego 1940 r. działał w konspiracji (w plutonie saperów) – początkowo w szeregach Związku Walki Zbrojnej, a później w Warszawskim Okręgu Armii Krajowej pod pseudonimem „Ogończyk”. Z dniem 1 sierpnia 1944 r.