U ekembo nie różniło się ono zbytnio od typowego dla pawiana czy gibona
Kręgosłup w części dystalnej układał się równolegle do podłoża, jak i u dzisiejszych małp zwierzokształtnych, co sprawiało, że oglądane z daleka ekembo specjalnie by się od nich nie różnił sylwetką, nie licząc jednej istotnej cechy: nie było ogona. Jak na małpę człekokształtną przystało, kręgosłup ekembo wieńczyła kość ogonowa, zawijająca się ku przodowi. Nie jest to pogląd akceptowany przez ogół badaczy, ale oparty na rekonstrukcji poczynionej na bazie kości krzyżowej, wąskiej; niewielkie kręgi ogonowe mogły się po prostu nie zachować. Pierwszym naczelnym, co do braku ogona u którego nie ma żadnych wątpliwości z uwagi na obecną w zapisie kopalnym kość guziczną, jest dopiero nacholapitek. Begun uważa jednak, że już ekembo ogona nie miał, z czego wnioskuje, że linia koczkodanowców, zaopatrzonych w ogon, którym pomaga on utrzymać równowagę, musiała oddzielić się od linii człekokształtnych wcześniej. Ponadto odcinek lędźwiowy tworzyło 6 kręgów o wyrostkach poprzecznych wychodzących z grzbietowego brzegu trzonu, bardziej brzusznie, niż u Morotopithecus (podaje tak praca ustanawiająca nowy rodzaj, której David Begun jest współautorem, w swojej książce popularnonaukowej pisze on już jednak o 7).