Prócz nich wydatne wyrostki dodatkowe stanowiły miejsce przyczepu dla mięśnia prostownika kręgosłupa. Generalnie Begun nie widzi znaczących różnic między kręgosłupem lędźwiowym u ekembo i koczkodanowców. W każdym razie chodzi o większy odstęp między przednimi a tylnymi łapami. Kręgosłup taki był giętki, zapewniał szeroki zakres ruchów. Budowa taka to przystosowanie do biegu na czterech łapach. U późniejszych człekokształtnych występuje mniej kręgów lędźwiowych. U człowieka rozumnego jest ich 5. Skrócenie tego odcinka czyni kręgosłup stabilniejszym, co ma znaczenie dla dwunożności, ale rozwinęło się wpierw jako przystosowanie do brachiacji.

Klatkę piersiową ekembo McNulty i współpracownicy opisują jako wąską, długą, głęboką, o segmentach mostka szerokich a płaskich.

Długość kończyn górnych i dolnych nie przedstawiała istotnej różnicy. Dłonie i stopy był zapewne chwytne, z czym Begun wiąże wspomniany wcześniej brak ogona. Postuluje nawet rozwój mózgu zmuszonego do kontroli precyzyjnych ruchów palców, koniecznych dla skompensowania braku ogona, rozważając temat konsekwencji bliskiego sąsiedztwa ośrodka ruchowego palców i odpowiadającego za rozwój mowy u człowieka.