pozostawał pod opieką siostry Anny Ossolińskiej w jej dobrach w Galicji. Była faktyczną posesorką starostwa małogoskiego, jako spadkobierczyni Firlejów procesowała się od 1765 ze starostwem lubelskim o należącą do niej jurydykę Słomiany Rynek (zwaną też Firlejówką) w Lublinie. W 1776 oddała starostwo małogoskie synowi Stanisławowi oraz jego żonie za 16 tysięcy zł rocznie. W swoim warszawskim pałacu prowadziła salon, skupiający miejscową elitę, przyjaźniła się z siostrą króla Izabelą z Poniatowskich Branicką. Gościł ją często Stanisław August na Zamku i w Łazienkach, znano jej upodobanie do kart i odważne żarty w obecności władcy. Należała do założonej w 1782 w Warszawie wolnomularskiej loży adopcyjnej damskiej Dobroczynności. Była entuzjastką Konstytucji 3 maja zaraz po jej uchwaleniu liczne grono gości fetowało z nią to wydarzenie w jej bogato iluminowanym pałacu. Podczas insurekcji 17 kwietnia 1794 pałac Szaniawskich sąsiadujący z rezydencją ambasadora Rosji Osipa Igelströma, został splądrowany. 200 000 zł ulokowała u Adama Kazimierza Czartoryskiego zabezpieczoną hipotecznie między innymi w kluczu dóbr sieniawskich.