W dniu 18 sierpnia 1920 r. wrócił (w stopniu sierżanta podchorążego) do służby liniowej w Wojsku Polskim i otrzymał przydział do dowództwa (sztabu) 12 Dywizji Piechoty na stanowisko kierownika kancelarii. Na mocy dekretu Naczelnego WodzaBył to dekret marszałka Józefa Piłsudskiego o sygnaturze L. 3231. Antoni Beger został mianowany z dniem 1 lipca 1921 roku podporucznikiem piechoty w rezerwie. W uznaniu zasług, jako były podchorąży Armii Polskiej we Francji, został odznaczony w dniu 27 września 1922 r. dekretem marszałka Józefa Piłsudskiego (dekret L. 14142/V/M. Adj. Gen.) Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5670, za czyny męstwa okazane podczas walk u boku IV Armii włoskiej pod koniec października 1918 roku.
Dekretem Naczelnika Państwa i Wodza Naczelnego z dnia 3 maja 1922 r. (dekret L. 19400/O.V.) został zweryfikowany w stopniu podporucznika, ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 299. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Służbę pełnił wówczas ponownie na etacie 54 pułku piechoty, pozostając od września 1921 r. oficerem łącznikowym Batalionów Celnych przy starostwie w Borszczowie, a od marca 1923 r. służąc w Komendzie Batalionów Celnych w TarnopoluZ zapisów w jego wniosku odznaczeniowym Virtuti Militari (sygn. I.482.108-11648) wynika, że w kwietniu 1922 r.