służył w 53 pułku piechoty Strzelców Kresowych, co jest raczej informacją błędną (chodziło zapewne o 54 pułk piechoty Strzelców Kresowych).. Następnie został awansowany do rangi porucznika, ze starszeństwem z dniem 1 listopada 1920 r. Od maja 1923 r. (po zlikwidowaniu Batalionów Celnych) znowu służył bezpośrednio w swej macierzystej jednostce (54 pp). W 1923 r. zajmował 7. lokatę wśród poruczników piechoty w swoim starszeństwie. W tym czasie odznaczony był już Krzyżem Walecznych. W 54 pułku piechoty z Tarnopola służył do połowy 1932 roku zajmując w 1924 r. – 5. lokatę wśród poruczników ze swojego starszeństwa, a w roku 1928 – 4. lokatę w swoim starszeństwie. W roku 1930 była to 641. lokata łączną wśród wszystkich poruczników korpusu piechoty (a jednocześnie 4. lokata w starszeństwie). Zajmował kolejno stanowiska dowódcy plutonu pionierów (wcześniej ukończył kurs pionierski w Przemyślu), oficera żywnościowego, dowódcy plutonu strzeleckiego i dowódcy kompanii strzeleckiej. We wrześniu 1930 r. rozpoczął służbę na stanowisku powiatowego komendanta Przysposobienia Wojskowego w Buczaczu.