Henryk z Müllenark (ur. przed 1190, zm. 26 marca 1238) – arcybiskup Kolonii i książę-elektor Rzeszy od 1225.
Życiorys Henryk pochodził z niezbyt znaczącego rodu możnowładczego, był synem hrabiego Hermana z Müllenark i Saffenbergu; jego krewnym był Henryk, hrabia Sayn. Od 1211 pojawia się w źródłach jako prepozyt jednej z kapituł w Kolonii. W 1225 został wybrany na arcybiskupa Kolonii, kilka dni po śmierci zamordowanego poprzednika Engelberta z Bergu. Wyświęcony na biskupa został 20 września 1226.
W arcybiskupim księstwie panowało ogromne napięcie. Henryk uroczyście przysiągł zemstę mordercom swojego poprzednika, doszło do tumultów mieszczaństwa w Kolonii i Soest, a synowie księcia Limburgii Walrama III zniszczyli jeden z arcybiskupich zamków, jednak Henryk zdołał opanować sytuację. Za cenę pewnych koncesji porozumiał się z mieszczanami z Kolonii i Soest. Po śmierci Walrama doszedł też do porozumienia z jego synem Henrykiem (następcą Engelberta jako hrabia Bergu), uznając jego władzę w odziedziczonych ziemiach w zamian za odszkodowanie za zniszczony zamek i koniec sojuszu z Kolonią. W 1226 schwytano i stracono jednego z morderców Engelberta, Fryderyka z Isenbergu.