Prace komisji Komisja zebrała się w Konstantynopolu, skąd pożeglowała do na Bliski Wschód. 10 czerwca 1919 przybiła do Jafy. Stamtąd udała się w podróż po Palestynie, Syrii, południowej Anatolii. Odwiedziła większe miasta i małe wsie, odbywając łącznie 442 spotkania z lokalnymi społecznościami i przyjmując od nich petycje. Była m.in., kolejno, w: Jerozolimie, Betlejem, Hebronie, Beer Szewa, Ramallah, Nablusie, Dżaninie, Nazarecie, Hajfie, Akce, Damaszku, Darze, Ammanie, Balbeku, Sydonie, Bejrucie, Tyrze, Ainabie, Babdbie, Zahle, Trypolisie, Aleksandreccie, Latakii, Hims, Hamie, Aleppo, Adanie, Tarsusie i Mersynie. Komisja wypłynęła z powrotem do Konstantynopola 21 lipca.
Ustalenia Syria Najwięcej uwagi komisja poświęciła Syrii. W rekomendacjach dla konferencji pokojowej podkreśliła, że nowi zarządcy tych terenów nie powinni występować z pozycji kolonistów, a mieć na uwadze dobrobyt i rozwój tamtejszej ludności. Administracja mandatowa powinna być tymczasowa i mieć charakter pozwalający zapoznać się ludności z demokratycznym systemem władzy. W tym celu oraz aby rozwinąć w mieszkańcach ducha narodu, powinny zostać podjęte długofalowe działania edukacyjne. Administracja powinna dążyć do powstania i rozwoju wszystkich instytucji demokratycznego kraju i stopniowo przekazywać obowiązki w ręce lokalnej ludności.