Aleksander Albin Kolasiński (ur. 27 lutego 1893 w Lisku, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Aleksander Kolasiński urodził się 27 lutego 1893 w Lisku. Był synem Franciszka (solicytator notarialny). Kształcił się w C. K. Gimnazjum w Sanoku, z którego wystąpił 30 października 1913 na początku maturalnej VIII klasy (w jego klasie byli m.in. Wiktor Boczar, Mieczysław Jus, Stanisław Kosina, Stanisław Kurek, Franciszek Löwy, Tadeusz Piech, Edmund Słuszkiewicz).
W 1914 przystąpił w Sanoku do Polskiej Drużyny Strzeleckiej. Po wybuchu I wojny światowej wstąpił 18 kwietnia 1915 do Legionów Polskich i służył w szeregach 1 kompanii 5 pułku piechoty w składzie I Brygady. Od 12 lipca 1915 służył w 3 pułku piechoty w składzie II Brygady. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919, a następnie na stopień kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924. W latach 20. był oficerem stacjonującego w Sanoku 2 pułku Strzelców Podhalańskich. Prowadził ćwiczenia wojskowe dla harcerzy sanockiego hufca. W 1932 był oficerem 10 Okręgowego Urzędu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego przy Dowództwie Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu.