W latach 1933–1935 był komendantem tajnego Północnego Okręgu Związku Strzeleckiego działającego na obszarze Wolnego Miasta Gdańska i Prus Wschodnich . W 1937 został komendantem Federacji Polskich Związków Obrońców Ojczyzny w Gdańsku. Według stanu z marca 1939 był oficerem eksponowanym w Gdańsku w strukturze Referatu „Zachód-dywersja” (w ramach Ekspozytury Nr 2 Oddziału II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego), kierowanego przez mjr. Feliksa Ankersteina.
Po wybuchu II wojny światowej, kampanii wrześniowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez Sowietów i przewieziony do obozu w Starobielsku (według innego źródła znalazł się w Rumunii). Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany w Piatichatkach. Od 17 czerwca 2000 pochowany na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w CharkowiePotwierdzenie Aleksandra Kolasińskiego jako ofiary zbrodni katyńskiej opublikowano w książce pt. Dowody wydobyte z ziemi. Takowego potwierdzenia brak jest w tzw. Księgach Cmentarnych, które opublikowała Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, zob. . Brak potwierdzenia także w Księgach Cmentarnych, które opublikowało Muzeum Katyńskie, zob.