Ruch 30. Września () – nazwa ruchu politycznego wewnątrz indonezyjskiej armii, która dokonała nieudanej próby zamachu stanu w Indonezji w 1965 roku. Według oficjalnej propagandy lansowanej przez reżim gen. Suharto za zamachem mieli stać przedstawiciele Komunistycznej Partii Indonezji (PKI). Na podstawie tych oskarżeń nowa władza rozpoczęła szeroką kampanię propagandową, której rezultatem była rzeź dokonana na członkach i sympatykach PKI.
Tło historyczne W 1957 roku prezydent Sukarno wprowadził w Indonezji system demokracji sterowanej. Istotnym elementem systemu było dążenie do zbalansowania sił komunistów indonezyjskich, przedstawicieli środowisk islamskich oraz nacjonalistów będących głównymi siłami politycznymi w kraju. Wraz z zaostrzeniem się narracji zimnowojennej w indonezyjskiej armii nastąpił podział na zwolenników związanych z Komunistyczną Partią Indonezji oraz prawicowych przedstawicieli wojska poszukujących poparcia w Stanach Zjednoczonych.
Stany Zjednoczone w tym czasie postrzegały Indonezję jako państwo o strategicznym znaczeniu.