Interpretacje zamachu Jak podaje M. Zurbuchen, dostępna literatura dotycząca zamachu i Ruchu 30. Września pozwala wykreować 5 możliwych scenariuszy zamachuM.Zurbuchen, History, Memory, and the „1965 Incident” in Indonesia, w: Asian Survey 2002, Vol. 42, No. 4, s. 566.: morderstwa generałów zostały w całości zaplanowane i wykonane przez PKI oraz jej współpracowników (oficjalna wersja rządowa); akcja Ruchu była wynikiem wewnętrznej rywalizacji wewnątrz indonezyjskich sił zbrojnych i została wykorzystana przez zwycięską frakcję do rozprawy z PKI i obalenia prezydenta Sukarno; prowodyrem był Suharto, który mógł wiedzieć o planach zamachu, ale nie uczynił nic aby im zapobiec oraz wykorzystał go do swoich partykularnych celów (taką wersję wydarzeń podziela B. Anderson, który jako doktorant był naocznym świadkiem tych wydarzeń w Indonezji); winny jest Sukarno, który zachęcił do czynu grupkę rozgoryczonych oficerów, podejrzewających swoich zwierzchników o konspirację; zamach był wynikiem działań zagranicznych wywiadów, ze szczególną rolą CIA.