mały|Piotr Raresz, zwany Petryła, hospodar Mołdawii|328x328px mały|Twierdza w Kamieńcu Podolskim|240x240px Bitwa nad Seretem – bitwa stoczona 1 lutego 1538 między polskimi wojskami obrony potocznej dowodzonymi przez strażnika polnego koronnego Mikołaja Sieniawskiego a armią hospodara mołdawskiego Piotra Raresza, zakończona klęską Polaków. Była jednym z ostatnich starć zbrojnych w okresie wojen polsko-mołdawskich o Pokucie, w czasie panowania w Mołdawii Piotra Raresza.
Niewykorzystanie polityczne i militarne zwycięstwa w bitwie pod Obertynem (22 sierpnia 1531 roku) spowodowało, że walki o Pokucie z Piotrem Rareszem trwały jeszcze niemal siedem lat. Najazdy mołdawskie w sierpniu i zimą 1535 oraz w lutym 1536 roku sprawiły, że król Zygmunt Stary postanowił zakończyć problemy na granicy mołdawskiej. W styczniu 1537 roku w czasie sejmu krakowskiego zwiększono liczebność obrony potocznej, 19 lutego wypowiedziano wojnę Rareszowi zwołując pospolite ruszenie na 2 lipca, jako punkt zborny wojsk szlacheckich wyznaczono Trembowlę. Do większych działań zbrojnych jednak nie doszło, spowodował to rokosz szlachty pod Lwowem (tzw. wojna kokosza), dlatego zrezygnowano z działań zaczepnych.