Zgodnie z ustaleniami decydentów, do ich głównych zadań zaliczono ochronę granicy państwowej, obiektów ważnych strategicznie, a także zabezpieczenie działalności organów administracji publicznej. W celach szkoleniowych, poborowi kierowani byli do centrów szkoleniowych, celem odnowienia swoich umiejętności, przeprowadzenia ćwiczeń przeciwpożarowych, nauki prowadzenia pojazdów wojskowych, zaznajomienia się z topografią odbycia przeszkolenia inżynieryjnego i nauki innych militarnych zagadnień, oraz poznania własnych obowiązków.
Sformowanie batalionów Jednym z bodźców do utworzenia sił obrony terytorialnej podległych Ministerstwu Obrony Ukrainy był fakt, że wielu ochotników nie chciało służyć w podległej Ministerstwu Spraw Wewnętrznych Gwardii Narodowej. Bataliony obrony terytorialnej miały być tworzone z ochotników, którzy nie byli żołnierzami zawodowymi, aby wykorzystać potencjał drzemiący w społeczeństwie ukraińskim.