Tylko jeden z krytyków napisał, że aktorka ma wadę wymowy, zacina się przy słowie „mama” i w końcu mówiː Babo jestem taka załabana.
La Gazette des Lettres nazwała Dumasa przywódcą duchowym współczesnej szkoły romantycznej. A Hypolyte Romand napisał o nim przy okazji premiery dramatu w Le Revue des Deux Mondes, że jest najmniej logicznie myślącą istotą, jaką sobie można wyobrazić [...], fałszywym poetą, nienasyconym artystą [...], zbyt szczodrym w przyjaźni, zbyt despotycznym w miłości, próżnym jak kobieta, stanowczym jak Bóg, bezgranicznie szczerym, miłym dla każdego – czy jest tego wart czy nie – roztrzepanym, a nawet beztroskim [...] Don Juanem nocą, Alcybiadesem w dzień, prawdziwym Proteuszem wymykającym się wszystkim i samemu sobie, dającym się lubić zarówno ze względu na swe wady, jak na swoje zalety.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Sztuki teatralne Aleksandra Dumasa (ojca) Kategoria:Utwory literackie z 1833