Czując potrzebę usprawiedliwienia się w oczach innych, Hugo zamieścił, w następnych dniach, protest Dumasa i własną odpowiedź w gazetach
Dwie premiery Cała sprawa i nadany jej rozgłos nie posłużyły sztuce Hugo. Publiczność, która tak niedawno oklaskiwała jego Lukrecję Borgię, teraz zaczęła szmerać przeciw nowej sztuce. W dniu premiery, 6 listopada 1833 roku, utwór został wygwizdany, a jego autor spostponowany. Grająca Jane, Juliette Drouet, kochanka Hugo, rozchorowała się ze zgryzoty i Harel musiał ją zastąpić Idą Ferrier. Dumas, by ratować sztukę swego kolegi, ćwiczył z Idą kwestie Jane. Nie na wiele się to jednak zdało.
Wydarzenia, które spowodowały klęskę utworu Hugo, zmieniły stosunek publiczności do Dumasa. Premiera Anieli, która miała miejsce 28 grudnia w teatrze Porte-Saint-Martin, okazała się sporym sukcesem. Zręcznie napisany, choć okrutny, dramat, obfitujący w śmiałe pomysły sytuacyjne i cięte dialogi, spodobał się publiczności. Zmieniło się również nastawienie prasy do Dumasa. Dziennikarze podkreślali kunszt aktorów – Bocage’a, Lockroya, panny Verneuil. Nawet Ida Ferrier mimo tuszy i nosowego głosu, zebrała pochlebne recenzje.