Tylko część czaszki obecna jest na liście Lydekkera z 1888. Przypuszcza się, że szczęka z żuchwą zaginęły z kolekcji Foxa, wobec czego możliwe jest, że Seeley zdążył je zbadać, zanim zaginęły. Zaginione szczęka z żuchwą mogą stanowić okaz CAMMZ T706, rozpoznany w 1982 przez angielską paleontolog Jenny A. Clack, nie ma jednak udokumentowanej historii sprzed połowy lat sześćdziesiątych XX wieku. thumb|NHMUK R3878 z kośćmi kończyn, mostkiem i kością kulszową NHMUK R3877 W 1913 brytyjski paleontolog amator Reginald W. Hooley opisał dwa nowe okazy O. latidens, znalezione w morzu po osunięciu się skał w pobliżu Atherfield Point na wyspie Wight w 1904. Pierwszy, NHMUK R3877, leżał w trzech blokach skalnych. Składał się z czaszki, kręgów szyjnych i piersiowych, łopatki, kości kulszowej i części kończyn górnych. Drugi okaz, NHMUK R3878, zebrany został w jednym bloku skalnym. Obejmował części obręczy barkowej i kończyn przednich. Okazy te reprezentują najbardziej kompletne szczątki kredowych pterozaurów znalezione w Anglii, a NHMUK R3877 to jedyny znany zachowany w trzech wymiarach szkielet pterozaura przez większą część XX wieku. Kości pterozaurów często bowiem ulegają spłaszczeniu podczas fosylizacji. Hooley przeprowadził szczegółową dyskusję O. latidens i umieścił rodzaj Ornithodesmus w odrębnej rodzinie Ornithodesmidae.