Jego artykuł kończył się dyskusją, w której autor zauważył wątpliwości paleontologa Charlesa Williama Andrewsa odnośnie do przynależności O. latidens do rodzaju Ornithodesmus, jako że kręgi okazu, na którym oparto rodzaj, różniły się znacznie od tych ze znaleziska Hooleya. Amerykański paleontolog Samuel W. Williston w dalszej kolejności przejrzał artykuł Hooleya, nie zgadzając się z częścią jego konkluzji dotyczących anatomii i klasyfikacji zwierzęcia. Po ukazaniu się monografii Hooleya niewiele już pisano o archozaurze przez resztę XX stulecia. Przez dekady nie znaleziono szczątków podobnego doń pterozaura. thumb|upright|left|Rekonstrukcja potylicy, notarium, kręgów szyjnych i łopatki autorstwa Gertrudy Woodward (1913) W 1993 brytyjscy paleontolodzy Stafford C. Howse i Andrew C. Milner doszli do wniosku, że holotypowa kość krzyżowa i jedyny okaz O. cluniculus nie należą w ogóle do pterozaura, ale do dinozaura z grupy maniraptorów. Do podobnej konkluzji doszedł niezależnie od nich brytyjski paleontolog Christopher Bennett. Howse i Milner wskazali na brak szczegółowych prób porównania kości krzyżowej O. cluniculus z należącymi do pterozaurów i w efekcie na traktowanie O. latidens jako gatunku typowego rodzaju Ornithodesmus.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Istiodaktyl · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.