Uczestniczył także w wystawach organizowanych przez Prager Secession, będącą praskim stowarzyszeniem niemieckojęzycznych artystów wizualnych, działającym w latach 1928–1937.
Jesienią 1938 wobec narastającego zagrożenia wojną Nemes wyemigrował do Helsinek, następnie podróżował przez Finlandię i Norwegię, by w 1940 osiedlić się ostatecznie w Szwecji. W 1941 miał w Sztokholmie swoją pierwszą indywidualną wystawę. Wystawiał też swoje prace w Masshallen na wzgórzu Brunkeberg.
Po wojnie w 1948 uzyskał obywatelstwo szwedzkie. W latach 1947–1955 pełnił funkcję dyrektora Valand Academy, szkoły artystycznej działającej w ramach Uniwersytetu w Göteborgu. Projektował także kostiumy i dekoracje na zamówienie opery i teatru miejskiego. W jego fantazyjnym malarstwie często pojawiały się zegary i postaci arlekinów.
Nemes stał się znany dzięki kilku wielkoformatowym pracom umieszczonym w przestrzeni publicznej. Jako pierwszy w Szwecji zastosował emalię w elewacji zewnętrznej, np. w budynku administracji miejskiej w Alafors oraz w miejskim zegarze Zodiak Clock w centrum Västertorp.