Wkrótce z Woźniakiem próbowali nawiązać kontakty organizacyjne emisariusze Poznańskiej Organizacji Zbrojnej oraz Wielkopolskiej Organizacji Wojskowej. Woźniak przyjął propozycję zorganizowania placówki NOB, obejmującej zasięgiem Kórnik i Bnin. Została ona założona na podstawie umowy z Józefem Szczepaniakiem, ps. „Wilk”, komendantem placówki NOB o nazwie „Topola”.
Kórnickie ogniwo w początkowej fazie działania kolportowało pisma „Polska Narodowa” i „Dla Ciebie Polsko”, organizowała pomoc społeczną oraz prowadziła działalność wywiadowczą. Woźniak zorganizował w ramach placówki 25 sekcji, zrzeszających w 1940 roku 125 członków.
Latem 1941 roku placówka została przekształcona w jednostkę ZWZ. Narastająca fala aresztowań w Poznaniu sprawiła, że konieczne stało się zweryfikowanie zasad organizacyjnych konspiracji. W placówce kórnickiej opracowano wówczas plan „Ter”. W przypadku dekonspiracji aresztowani mieli zrzucić winę na jedną osobę. Tę rolę przyjął na siebie Woźniak. Plan został zaprzysiężony 11 listopada 1941 roku. Z tym dniem placówka miejska ZWZ w Kórniku przyjęła kryptonim „Smoła”.