Awansowany do stopnia kapitana został ze starszeństwem z dniem 19 marca 1937 roku i 299. lokatą wśród oficerów korpusu piechoty. W dniu 29 października 1938 r. został odznaczony przez Prezesa Rady Ministrów, gen. dyw. Felicjana Sławoja Składkowskiego, Srebrnym Krzyżem Zasługi – za zasługi w służbie wojskowej.
Do wybuchu II wojny światowej służył we włocławskim 14 pp, zajmując między innymi stanowiska: dowódcy plutonu strzeleckiego, komendanta PW i WF na powiat włocławski, dowódcy plutonu łączności, dowódcy 2 kompanii strzeleckiej w I batalionie i dowódcy 3 kompanii ckm (którą dowodził do czasu ogłoszenia mobilizacji). W tym czasie ukończył kurs łączności w Zegrzu (1932/33), kurs dowódców kompanii w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie (1934) oraz trzytygodniowy kurs przeciwpancerny (1936). W 1934 roku przy 14 pp powołano dywizyjny kurs instruktorski dla oficerów 4 Dywizji Piechoty, na którym por. Koziński był wykładowcą z dziedziny łączności. W maju 1938 r. został wybrany członkiem zarządu Wojskowego Klubu Sportowego działającego przy 14 ppDziennik Kujawski Nr 110 z 14 maja 1938, str. 6.. Na rok 1939 kpt. Józef Koziński zatwierdzony został jako zastępca przewodniczącego Sądu Honorowego 14 Pułku Piechoty.