Skierowany na studia w Akademii Sztabu Generalnego, ukończył je w 1923 r. W sierpniu tego roku został dowódcą 22. Dywizji Strzeleckiej, w maju 1926 – dowódcą 9. Korpusu Strzeleckiego, natomiast w czerwcu 1929 – 19. Korpusu Strzeleckiego. W 1926 r. został odznaczony orderem Czerwonego Sztandaru po raz trzeci. W 1930 r. ukończył kursy dowódcze przy Akademii Wojskowo-Politycznej im. Tołmaczowa. W styczniu tego samego roku otrzymał stanowisko dowódcy 11 Korpusu Strzeleckiego. Od 1935 komkor. W lipcu 1936 został inspektorem Białoruskiego Okręgu Wojskowego.
Oskarżenie i proces Aresztowany i oskarżony o udział w „spisku antypaństwowym” podczas drugiej fazy stalinowskiej czystki w Armii Czerwonej, podczas pobytu w sanatorium, 10 sierpnia 1937P. Wieczorkiewicz, Łańcuch..., s. 114-115 i 350.. Donos przeciwko niemu złożył (z własnej inicjatywy) szef intendentury Armii Czerwonej Aleksandr Żylcow, wskazując go jako jednego z zaufanych komandarma Ijeronima Uborewicza (sądzonego i rozstrzelanego w tzw. sprawie Tuchaczewskiego w czerwcu 1937)P. Wieczorkiewicz, Łańcuch..., s. 334.. Niezależnie od niego Kowtiucha obciążył jego adiutant GładkichP. Wieczorkiewicz, Łańcuch..., s. 350.. Obciążające go zeznania złożył także, prawdopodobnie po torturach w śledztwie, Iwan Kutiakow, w czerwcu 1937P. Wieczorkiewicz, Łańcuch..., s. 349..