Rewolucja październikowa i wojna domowa W grudniu 1917 r. wybrano go na członka komitetu centralnego partii bolszewickiej na froncie rumuńskim. Dosłużył się stopnia chorążego, inżyniera 68 dywizji piechoty. Od grudnia 1917 r. do stycznia 1918 r. działał w Benderach i Tyraspolu, sprawując obowiązki zastępcy komendanta, a następnie komendanta twierdzy benderskiej oraz dowódcą grupy inżynieryjnej i technicznej tyraspolskiego oddziału bolszewików. W styczniu 1918 r. bolszewicy zostali jednak wyparci z Besarabii przez wojska rumuńskie, które wkroczyły do regionu na prośbę Rady Kraju, parlamentu utworzonej po rewolucji lutowej Mołdawskiej Republiki DemokratycznejJ. Solak, Mołdawia: republika na trzy pęknięta. Historyczno-społeczny, militarny i geopolityczny wymiar "zamrożonego konfliktu" o Naddniestrze, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2014, , s. 235-236..
W lutym 1918 r. wstąpił do Armii Czerwonej. Od kwietnia do lipca 1918 r. był dowódcą grupy inżynieryjnej i technicznej 2 Armii Rewolucyjnej, następnie od lipca do września 1918 r. dowódcą pociągu pancernego. Między wrześniem a październikiem 1918 r. był szefem sztabu 9 Armii (Kubańskiej), a od listopada 1918 do czerwca 1919 r. jej dowódcą.