Dalsza kariera wojskowa w ZSRR, aresztowanie i egzekucja W 1921 r. mianowano go dowódcą 45 Dywizji Strzeleckiej. Rok później ukończył wyższe kursy przy Akademii Wojskowej RKKA. W latach 1922–1924 był dowódcą 51 Perekopskiej Dywizji Strzeleckiej. Od października 1924 r. do grudnia 1926 r. był zastępcą dowódcy 14 Korpusu Strzeleckiego. W grudniu 1926 r. został dowódcą Kijowskiej Zjednoczonej Szkoły Wojskowej im. Kamieniewa. W 1928 r., po ukończeniu kursów doskonalących przy Akademii Wojskowej im. Frunzego w Moskwie został komendantem kijowskiego rejonu umocnionego. W 1936 r. otrzymał order Czerwonej Gwiazdy. Posiadał stopień komdywaR. Kuśnierz, Czystki..., s. 128..
Został aresztowany na fali czystek w Armii Czerwonej, w ich pierwszej fazie, 11 czerwca 1937 r. Był jednym z oficerów kijowskiego okręgu wojskowego aresztowanych bezpośrednio po skazaniu na śmierć jego dowódcy komandarma Jony JakiraP. Wieczorkiewicz, Łańcuch..., s. 697. (aresztowanego 28 maja, sądzonego w tzw. sprawie Tuchaczewskiego 11 czerwca i rozstrzelanego 12 czerwca w MoskwieR. Kuśnierz, Czystki..., s. 127-128.). Został oskarżony o udział w spisku antypaństwowym. Obciążające go zeznania złożył jeszcze w maju 1937 r. aresztowany komkor Witalij Primakow, a następnie 10 czerwca, również znajdujący się w areszcie Michaił Siemionow.