Najczęściej stadia bezpłciowe i płciowe występują jednocześnie, rozdzielone są rzadko, na przykład u drobnoporka sproszkowanego (Postia ptychogaster), u którego anamorfa rozwija się wcześniej niż teleomorfa.
Morfologia Grzyby poliporoidalne mogą być na podłożu rozpostarte, rozpostarto-odgięte, rozproszone lub siedzące (przyrośnięte do podłoża bokiem lub grzbietem), tylko nieliczne to grzyby kapeluszowe. Owocniki siedzące pod względem kształtu mogą być rozpostarte (resupinowate), łopatkowate, kopytkowate, trójkątne, garbkowate, półkoliste, wachlarzowate. Ich powierzchnia może być gładka, aksamitna, owłosiona, popękana. Gdy jest gładka, może być matowa lub błyszcząca, a czasami może mieć wyraźną skórkę. W większości przypadków skórka ta nie ma specjalnej struktury, ale np. u wielu gatunków Ganoderma jest wyraźna i składa się z gęstej palisady maczugowatych zakończeń strzępek. Powierzchnia owocnika może być strefowana lub niestrefowana. Strefowanie w postaci promienistych linii i wypukłości jest skutkiem nierównomiernego wzrostu w różnych okresach wegetacji i staje się bardziej widoczne po wysuszeniu owocników (na eksykatach). U wielu gatunków włoski pokrywające owocnik z wiekiem zanikają lub zlepiają się z powierzchnią w postaci brodawek lub linii kępek, jak np. u niszczycy płotowej (Gloeophyllum sepiarium).