Na owocnikach wieloletnich często osadzają się glony, nadając im zielony kolor. U niektórych gatunków pod włoskami znajduje się wyraźna, ciemna skórka i gdy z czasem włoski wypadną, często strefowo, odsłania się ona silnie kontrastując z jaśniejszym kolorem kutykuli. Przykładem jest wrośniak różnobarwny (Trametes versicolor), u którego liczba stref i ich kolor mogą się znacznie różnić. U wielu gatunków wieloletnich kapelusz może z wiekiem pękać, tworząc promieniste linie lub nieregularny, kanciasty wzór.

U wielu gatunków owocnik ma wyraźny kolor, który pozostaje niezmieniony przez cały okres jego życia. Dotyczy to wielu gatunków o różnych odcieniach brązu, w których barwnikiem są polifenole. U innych gatunków kolor może blaknąć, ponieważ pigmenty w górnej warstwie ulegają niszczeniu przez warunki atmosferyczne. Szczególnie wyraźnie widać to u gęstoporka cynobrowego (Pycnoporus cinnabarinus), młode okazy są jaskrawoczerwone, starsze silnie wypłowiałe. Gatunki białe i jasne natomiast często ciemnieją z wiekiem, gdy górna warstwa strzępek zapada się i staje się ciemniejsza, co skutkuje powstaniem wyraźnej strefy od podstawy do brzegu, gdzie aktywnie rozwijają się nowe strzępki.