Na przykład u Phellinus często można zobaczyć czarniawe owocniki o brzegu białawym do bladożółtego, w którym strzępki są nadal cienkościenne i prawie szkliste, podczas gdy w części podstawnej są grubościenne, ciemno zabarwione i sklejone w praktycznie niezniszczalną masę. U niektórych gatunków brzeg owocnika jest sterylny i mniej więcej równy, a jego szerokość wynosi jednego do kilku mm, często jest też biały lub jasny. Ponieważ składa się z młodych i nadal rosnących strzępek, jest miękki i delikatnie włochaty. U innych na brzegu tworzą się pasma strzępek (sznury grzybniowe), często w specyficzny sposób. U innych gatunków brzeg może kończyć się gwałtownie, z prawie pionowym nachyleniem. Czas życia Są wśród nich zarówno owocniki jednoroczne, jak wieloletnie. Owocniki jednoroczne zazwyczaj są mięsiste, lub włóknisto-skórzaste, owocniki wieloletnie są skorupiaste, chrząstkowate, korkowate lub zdrewniałe. Wielkość owocników może wynosić od kilku mm nawet do kilku metrów (np. rozpostarte owocniki rosnące na powalonych pniach drzew). Konsystencja, smak, zapach Większość poliporów nie ma wyraźnego smaku ani zapachu, ale niektóre, np. iwoporek anyżkowy (Haploporus odorus), wrośniak anyżkowy (Trametes suaveolens) i niszczyca anyżkowa (Gloeophyllum odoratum) mają bardzo wyraźne zapachy.