Okres impresjonizmu i kina epickiego thumb|Abel Gance (po lewej) wraz z kompozytorem Arthurem Honeggerem (ok. 1923 roku) Wyprodukowany przez Pathé film Gance’a Dziesiąta symfonia (1918) uznaje się za pierwsze dzieło francuskiego impresjonizmu filmowego. Opowiada on historię kompozytora, który tworzy tak przejmujący utwór muzyczny, że zostaje on uznany za kontynuację dziewięciu symfonii Beethovena. W filmie zastosowany zostaje szereg zabiegów, których celem jest wizualne przedstawienie emocji związanych ze słuchaniem muzyki, np. na ujęcie przedstawiające klawiaturę fortepianu nałożona zostaje figura tancerki za pomocą techniki podwójnej ekspozycji.
Do najbardziej rozpoznawalnych dzieł Gance’a należą jego epickie realizacje z okresu międzywojennego. Łączył w nich intensywność emocjonalną z fabularnym rozmachem, a także z artystycznym eksperymentowaniem. W zrealizowanym dla Pathé filmie Oskarżam (1919) tematem są wydarzenia I Wojny Światowej, pokazane z perspektywy mieszkańców małej wioski w Prowansji. Film miał wymowę wyraźnie antywojenną – miał zdemaskować tych, którzy zdaniem reżysera byli odpowiedzialni za los wszystkich, którzy zginęli podczas działań wojennych.