Siergiej Pietrowicz Trubieckoj (, spolszcz. Siergiej Trubecki; ur. w Niżnym Nowogrodzie, zm. tamże) – rosyjski książę, wojskowy, uczestnik powstania dekabrystów.
Życiorys Syn Piotra Siergiejewicza Trubieckoja i Darii Aleksandrowny Bagration. Pochodził z książęcego rodu i królewskiej dynastii Bagratydów (przez matkę, potomkinię Wachtanga VI). Jako oficer Siemionowskiego Pułku Lejbgwardii brał udział w wojnach z Napoleonem: w obronie Rosji w 1812 i w walkach w latach 1813–1815 (Borodino, Małojarosławciec, Lützen, Budziszyn, Kulm, Lipsk). W 1822 r. awansowany na stopień pułkownika. Po wojnie wstąpił do loży masońskiej i do tajnego związku dekabrystów, organizacji mającej na celu wprowadzenie republikańskich reform w Rosji. Związał się z jego umiarkowanym skrzydłem tzw. planującym reformy w ramach caratu. 26 grudnia 1825 r. dekabryści doprowadzili do wybuchu powstania skierowanego przeciw kandydaturze Mikołaja I, a popierającego kandydaturę wielkiego księcia Konstantego na cara. Na przywódcę wybrano Trubieckoja, ale nie przyłączył się on do wojsk powstańczych zgromadzonych na placu Senackim w Petersburgu.