Szpital św. Jerzego – szpital staromiejski w Elblągu, pierwotnie część kompleksu, w skład którego wchodził także kościół św. Jerzego.
Pierwsze dane, które zostały wyszczególnione w dokumentach, znajdują się w najstarszej księdze czynszowej z lat 1295–1299. Szpital został założony na terytorium staromiejskim i należał do miasta. W latach 30. XIV wieku został skomunikowany z miastem za pomocą, biegnącej po grobli, utwardzonej drogi; grobla, od wezwania szpitala, znana była jako Grobla św. Jerzego. W miarę pełne dane o kwotach wpłacanych przez przyjmowane osoby pochodzą z lat 1410–1414, dla tego okresu dysponujemy umowami o przyjęciach z księgi rachunkowej szpitala oraz informacjami o wysokości sum przejmowanych z tego tytułu bezpośrednio do kasy miejskiej. Wysokość opłaty (zwykle uiszczanej w ratach) wynosiła 110, 120 i 140 grzywien dla małżeństw i zwykle 50 grzywien dla osób samotnych. Z wpłaconych kwot budżet miasta zasilało z reguły więcej niż 50% sumy. Środki na utrzymywanie szpitala pozyskiwano także ze zbiórek Mit der tofil, a także z odpustów. Szpital miał swoje nieruchomości i łąki oraz plac drzewny w mieście. Niektórzy z mieszczan i mieszkańców przekazywali na jego rzecz po śmierci swój majątek. Powoływani zarządcy szpitali prowadzili także działalność gospodarczą, również użyczali pożyczek na procent.