Efektem prac Jeffressa w interdyscyplinarnym obszarze nauki, określonym jako „mózgowe mechanizmy zachowań” (zob. neuronauka, kognitywistyka), były przede wszystkim matematyczne i elektryczne (fizyczne) modele przetwarzania bodźców dźwiękowych, odbieranych „dwuusznie”. Publikacja dotycząca odbierania sygnałów na tle szumu akustycznego zainteresowała kpt. Jacka Myersa, kierownika Oddziału Sonarowego w Bureau of Ships, zajmującego się w czasie II wojny światowej nowymi rodzajami sonarów dla US Navy. W 1950 roku zwrócił się do działającego w UT Defense Research Laboratories (DRL) z pytaniem, czy model opisany w artykule może być wykorzystany w aktywnych sonarach. W czasie pierwszych prób zastosowania modelu dla zwiększenia różnicy między szumem i bodźcem akustycznym nie uzyskano korzystnych efektów, jednak została zapoczątkowana kilkunastoletnia współpraca zespołu psychologów z DRL, finansowana przez Navy. Jeffress, wraz ze studentami i doktorantami, uczestniczył m.in. w realizacji programu sonarowych poszukiwań min morskich (ang. minehunting, zob. wyposażenie niszczycieli min).