Wśród hipotez społecznych wyróżnia on hipotezę przywiązania, hipotezę nawigacji społecznej i hipotezę pozycji społecznej właśnie.
Hipoteza nawigacji społecznej Hipoteza nawigacji społecznej została sformułowana w 2002 przez Watsona i Andrewsa. Stara się ona wyjaśnić pozytywny wpływ objawów depresyjnych na 2 sposoby.
Osoba odczuwająca objawy depresyjne ma obniżony napęd, nie interesuje się rzeczami, które ciekawiły ją w przeszłości. Nie ma apetytu, nie może spać. Wedle Watsona i Andrewsa pacjent taki odczuwa zazwyczaj istotne problemy społeczne i intensywnie myśli, ruminuje nad rozwiązaniem. Ponieważ ma ograniczone możliwości, ograniczone zasoby, rozwiązanie problemu wymaga skupienia się głównie na nim z pominięciem innych spraw. Autorzy nazwali to funkcją ruminacji społecznej (social rumination function). Watron i Andrews przyznali jednak, że po pacjencie w epizodzie dużej depresji (której objawem są również trudności poznawcze, niemożność skupienia uwagi, zaburzenia myślenia, spowolnienie) trudno spodziewać się skutecznego rozwiązania problemów społecznych. Dlatego też w ich opinii funkcja ruminacji społecznych wyjaśnia jedynie występowanie łagodnych objawów depresyjnych.