Podczas II wojny światowej charakter służby się nie zmienił; holownik pływał także do Elbląga i Malborka.
Służba po II wojnie światowej Holownik przetrwał wojnę w Gdańsku. Wkrótce po wojnie został znacjonalizowany przez państwo polskie (podobnie jak ogół środków transportu), lecz początkowo pozostawał w użytkowaniu dotychczasowego armatora, który zmienił nazwisko na Jan Saidowski i pływał na nim jako kapitan. W 1946 roku „Neptun” został przekazany przez Okręgowy Urząd Likwidacyjny Polskiej Agencji Drzewnej Paged w Gdańsku. Nazwę holownika zmieniono na „Wisełka”. Po kilkukrotnych zmianach organizacyjnych, w 1951 roku „Wisełka” została przekazana Przedsiębiorstwu Państwowemu Żegluga na Wiśle w Warszawie – Ekspozytura Rejonowa w Gdańsku, przy czym zmieniono nazwę na „Okoń”. W lipcu 1954 roku został przekazany Przedsiębiorstwu Państwowemu Bydgoska Żegluga na Wiśle. W 1955 roku w Bazie Remontowej Żeglugi Bydgoskiej w Elblągu wymieniono stary kocioł na nowy produkcji NRD z 1953 roku (Dampfkesselbau Ubigau z Drezna), o ciśnieniu 12 atmosfer. Moc maszyny parowej oceniano wówczas na 45 KM.