Centralny hall i główna klatka schodowa stanowiły zasadniczą część reprezentacyjnego układu wnętrz. W pałacu znajdowały się apartamenty prywatne, pokoje gościnne, sale przyjęć i pomieszczenia przeznaczone dla służby.
Wystrój pomieszczeń nawiązywał do francuskich stylów historycznych. Wykorzystywano marmurowe posadzki i kominki, boazerie, sztukaterie, lustra, tkaniny ścienne oraz historyzujące meble. Zachowane fotografie przedstawiają m.in. salony i pomieszczenia o funkcjach reprezentacyjnych.
Park i kompozycja krajobrazowa
Pałac stanowił główny element dziewiętnastowiecznej kompozycji parku w Świerklańcu. Projekt założenia wiązany jest z Peterem Josephem Lenném, a dalsze prace z Gustavem Meyerem.
Bezpośrednie otoczenie pałacu miało bardziej regularny charakter, wyznaczony przez tarasy, baseny, schody, rabaty i osie widokowe. W dalszych częściach zastosowano swobodną kompozycję krajobrazową z polanami, grupami drzew, krętymi drogami i powiązaniami widokowymi.
Park zajmuje około 200 ha, z czego ponad 8 ha przypada na zbiorniki i cieki wodne.
Zachowane elementy
Po pałacu zachowały się fundamenty, tarasy ogrodowe, baseny, fontanna oraz rzeźby Frémieta.